Bu yazıyı yazabildiğim için o kadar mutluyum ki. Vesile olan
arkadaşlarım Duygu ve Sitare’ye sonsuz teşekkürlerimi sunarak başlamak
istiyorum.
Çocuklu hayatla ilgili aklına gelen ilk şeyi söyle deseler
“pratik olmak” derim. Evet arkadaşlar dünyanın en ağır insanı da olsanız bu
hayatın içinde koşullar sizi pratik olmaya zorluyor. Ve inanın çoğu zaman
kendinizi bile şaşırtan performanslar sergiliyorsunuz. Evi toplarken, mutfakta
iş yaparken, dışarı çıkarken, çocuğa bakarken, özel işlerinizi hallederken ve
aklınıza gelebilecek her an her durumda pratik olmak zorundasınız. Sistem
ataleti kaldırmıyor velhasıl😊 Tabii siz hızlandıkça dünya yavaşlıyormuş gibi de geliyor. Bu da üzerinde
çalışılması gereken bir kişisel gelişim başlığı. Annelik insanı çok değiştiren
ve geliştiren bir şey😊
Daha güzel, daha bakımlı olmak değil tamamen daha pratik
olabilmek adına uzunca zamandır saçlarımı kestirmek istiyordum. Doğumdan sonra
saçlar dökülür diyorlardı ama bu kadarını tahmin etmemiştim. O kadar çok saçım dökülüyor ki cinayet
işlesem anında yakayı ele veririm. Saçlardan gün içinde ki rotamı açık seçik
görebilirsiniz. Günde 3 kez süpürgeyi çalıştırsam ancak rahatlayacağım ama
fırsat yok. Eğilip eğilip yerden topluyorum. Avuç avuç klozete attığım saçlara
bakınca Allah kemoterapi görenlere sabır ve sıhhat versin diyorum zira çok
sinir bozucu bir durum. Bebeklerin en sevdiği şeylerden biri de saçlarla
oynamak. O minnak parmaklarını saçınıza daldırıp parmağına dolamak, bazen
çekiştirmek bazen koparmak onlar için çok eğlenceli. Tabii sonrasında benim
hemen ellerini kontrol etmem gerekiyor çünkü 3-5 teli hızlıca ağzına sokabilir.
Her ne kadar sürekli tepemde toplasam da saçlarımı uzun olduklarından kızım kustuğunda
sürekli saçıma da gelmiş mi diye kontrol etmem gerekiyordu. Pek çok kez
kıyafetlerimi değiştirmekle kalmayıp saçlarımı da yıkamak zorunda kaldım. Uzun
lafın kısası artık anne saçı denilen modele geçme zamanım çoktan gelmişti.
Bunun için ben kuaför koltuğundayken çocukla ilgilenecek
biri gerektiğinden ve bizim evde gündüz kuşağında personel eksikliği
bulunduğundan ya iyice delirip kendim makasla girişecektim ya da çocuğun kreşe
gidecek yaşa gelmesini bekleyecektim. Ben bu şekilde kendi kendime planlar
yaparken cumartesi günü kızlar aradı. Caddeye geldik oturuyoruz sen de gelsene
diye. O kadar güzel bir zamanlama olmuştu ki Nehir yeni uyanmış tam en sakin ve
keyifli olduğu zaman hemen toparlanıp 20 dakika içinde çıktık evden. Arkadaşlarınla
bir araya gelmek çocuk haricinde konulardan konuşup eğlenmek o sırada kucağında
bir bebek olsa bile çok iyi geliyor. Sadece bu kadarı bile bana bir ay
yetebilecekken mevzu benim saçlarımı kestirmek istememe geldi. Seçtiğim modelleri
gösterdim. Telefonuma indirdiğim aplikasyonla kendimi yeni modellerle
photoshopladığım korkunç fotoğraflara bakıp güldük😊 Duygu fotoğrafların
çirkinliğinden etkilenmiş olacak ki kıyamadı bana ve saçlarını beğendiği bir
arkadaşını aradı. Nerede kestirdiğini sordu. O kadar şanslıyım ki söylediği
kuaför yürüme mesafesi ile oturduğumuz yere 15 dakika uzaklıktaydı. İnternetten
telefonunu bulup aradık bebekle geleceğimizi müsait olup olmadığını sorduk. O da
ne adam demez mi gelin müsaitiz diye. Hızlı bir kalkış yapıp gittik. Buraya kadar
olan kısmı bile benim için mucizeyken beğendiğim modeli gösterdiğimde size çok
yakışır yapalım demesi beni çok sevindirdi. Hoş demese ne olur? Ben yine de
kestirecektim. Bu iş burada çözülecek arkadaş modu çoktan aktif hale gelmişti. O
koltuğa oturabilmiş olmak bile benim için başlı başına bir mutluluk kaynağı. Bir
de sonuca bakın. Şahane saçlarım oldu. Kezban modundan kurtuldum. Çok modern,
hem yüzüme yakışan hem kısa, yıka çık saçlarım oldu. Tam bir anne saçı😊
Bu ilham aldığım saç modeli. Kızcağız pek güzel. Arkadaşlar bu benim diyebilmeyi isterdim ama sizleri aşağıda bekliyorum😊
Bu arada benim saçlarım kalın telli, gür ve iri dalgalı.
İşte bir anneyi mutlu edebilmek bazen bu kadar kolay😊 Buradan kızım Nehir’e
de ayrıca teşekkür etmek istiyorum. Hem cafe de hem de kuaförde hiç
huysuzlanmadan durduğu ve unutamayacağım şahane bir gün yaşattığı için.
Ekürileri Sitare ve Duygu ablası da hem onunla hem anasıyla çok güzel
ilgilendiler. Böyle dostları olmalı insanın hayatta💕
Yorumlar
Yorum Gönder